جمعه - ۱ شهریور ۱۳۹۸
  اخبار برگزیده
میدان نقش جهان میزبان بیش از 400 عنوان بازی
 

سلامت اجتماعی شهر در گرو تفریح بانوان
 

روایت زندگی یک سفیر در رُمان "بیداری"
 

14 سال در جستجوی آسمان تاریک
 

روایت "اصفهان گرد" از خانه تاریخی نظام الاسلام
 


پویش بانوی آب برای اولین بار در اصفهان
 

برگزاری جشن "روایت غدیر" در پارک مسجدعلی خوراسگان
 

استقبال بیش از 50 هزار نفر از جشن "خبر بزرگ"
 

سینما باید در سبد فرهنگی کودکان قرار گیرد
 

حضور گسترده زنان در عرصه داستان نویسی

حضور گسترده زنان در عرصه داستان نویسی
نخستین نشست از ویژه برنامه بررسی چهار دهه ادبیات فارسی از سوی مرکز آفرینشهای ادبی قلمستان وابسته به سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان برگزار شد.

در این نشست که 17 بهمن ماه باحضور جمعی از علاقمندان داستان نویسی برگزار شد، محمدرضا گودرزی، نویسنده، نظریه پرداز و منتقد ادبی به بررسی دستاوردهای انقلاب اسلامی در عرصه داستان نویسی پرداخت. او درپاسخ به پرسش سعید محسنی، داستان نویس اصفهانی که «اگر انقلاب را مرزی میان ادبیات قبل و بعد از سال 57 قرار دهیم، چه نقاط اشتراکی میان این دو ادبیات قابل مشاهده است؟»، گفت: باتوجه به اینکه در تاریخ جهان، تمامی انقلاب ها تاثیرات گسترده ای بر ابعاد مختلف جامعه ازجمله بعد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و... گذاشته است، انقلاب ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده و پس از 40 سال شاهد تحولات بسیاری در همه این عرصه ها هستیم.
او ادامه داد: در عرصه داستان به طور خاص، در اوایل دوران پیروزی انقلاب شاهد خلق داستانهایی سیاسی هستیم که در دوران شاه نوشتن آنها ممنوع بود. داستان هایی با موضوع ظلم ستیزی و مبارزه علیه استبداد. این نگاه که تا اواسط دهه 60 هم برفضای ادبیات حاکم بود، از آن زمان تمرکز خود را بر تحولات و حوادث سیاسی انقلابی قرار داد و البته از دهه 80 در اختیار وضعیت انسان جدید قرار گرفت.
این نویسنده وقوع جنگ تحمیلی را عاملی بسیار اثرگذار بر ادبیات دانست و گفت: چنانچه انتظار می رفت ادبیات پس از وقوع انقلاب در اختیار اندیشه های انقلابی باقی نماند، چراکه جنگ تحمیلی هشت ساله ذهنیات و اندیشه های اهل قلم را در اختیار گرفت و این جریان هنوز هم در ادبیات ما بازتاب دارد.
او با بیان اینکه ادبیات جنگ معمولا سالها پس از وقوع آن و با تسلط نویسنده بر وقایع جنگ به شکل غنی تری ظاهر می شود، اظهار کرد: مرزبندی میان نویسندگان و تقسیم آنها به خودی و غیرخودی باعث شد تا نویسندگانی که نگاهی مستقل به این مسئله داشتند، نتوانند ادبیات جنگ را چنانچه باید به سرانجام برسانند.
او دهه 70 را زمان گرایش نویسندگان به موضوعات سیاسی و آرمانگرایانه دانست و گفت: این روند در دهه های 80 و 90 به سمت نئورئالیسم سوق یافت و منجر به رواج داستانهای آپارتمانی و تمرکز بر مسائل اجتماعی شد.
این منتقد ادبی، تنوع آثار را از دستاوردهای مهم ادبیات پس از انقلاب دانست و تاکید کرد: تنوع آثار در دهه 60 و 70 به اوج خود رسید و البته در دهه 80 به بعد به دلیل بروز بحران های اقتصادی کاهش یافت.
او خاطرنشان کرد: رشد و گسترش بسیار چشمگیر داستان نویسان زن در کشور بزرگترین دستاورد انقلاب در این عرصه است، تاجایی که امروز تعداد داستان نویسان زن و مرد با یکدیگر برابری می کند و براساس تجارب شخصی ام، زنان را در این عرصه بسیار علاقمند و البته زاینده و خلاق یافته ام.
حسین سناپور دیگر نویسنده ای بود که در این نشست به تحلیل ادبیات فارسی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران پرداخت. او این تحلیل را ذیل سه مفهوم تقسیم بندی کرد و گفت: انفصال ادبیات پس از انقلاب از گذشته، تکثر و تنوع موجود در داستان ها و بروز وجه زنانه داستان نویسی از جمله مواردی است که معتقدم قابلیت بررسی زیادی در ادبیات پس از انقلاب دارد.
او تصریح کرد: معتقدم ادبیات پس از انقلاب به طور کامل از قبل از انقلاب منفصل و جداست، وجه مشترک تمامی آثار قبل از انقلاب، چه آثاری که مستقیم به مسائل سیاسی اشاره دارد و یا آنهایی که غیرمستقیم به این موضوع می پردازد، نوعی کلنجار رفتن با قدرت است.
این نویسنده افزود: در اواسط دهه 70 زنان آرام آرام در داستان خودنمایی می کنند و موضوع خانواده و پرداختن به آن به عنوان جمعی کوچک اما محوری و اصلی در جامعه، در ذهن نویسنده شکل می گیرد. پس از آن نیز مسائل فردی و شخصی جای خود را به موضوعات دیگر می دهد.
او خاطرنشان کرد: رشد و گسترش چشمگیر فعالیت زنان در عرصه داستان نویسی هم سومین مسئله ای است که از نتایج و دستاوردهای بزرگ و قابل توجه انقلاب محسوب می شود.

0 دیدگاه:

captcha
انصراف از پاسخ دادن
عضویت در خبرنامه 
 

عضویت در خبرنامه 
 



© کلیه حقوق اين پورتال به سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری اصفهان تعلق دارد هر گونه کپی برداری بدون مجوز منع قانونی دارد.